กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในโถงเงียบสงบ สองสามีภรรยานอนหลับสะลึมสะลือไปอีกหนึ่งชั่วยาม
จวบจนตะวันคล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตก หนานเฉียวจึงขยี้ตาพลางลุกขึ้นนั่งอย่างเกียจคร้าน ชุ่ยจู๋กะเวลาพอดีเข้ามาปรนนิบัติยกน้ำชาถ้วยใหม่เข้ามาให้ พลางรายงานเสียงแผ่วเบา “ฮูหยินเจ้าคะ ฮูหยินซื่อจื่อยังคงรอคอยตาละห้อยอยู่ที่ห้องโถงด้านข้างเจ้าค่ะ”
หนานเฉียวฟังแล้วชะงักไปเล็กน้อย นางยังไม่ไปอีกหรือ
นางเลิกผ้าห่มขึ้นเตรียมจะลงจากเตียง ทว่าสวีซู่กลับคว้าข้อมือของนางไว้ บีบเบา ๆ อย่างไม่ค่อยสบอารมณ์พลางเอ่ยเสียงอู้อี้ “รีบไปรีบกลับ อย่าได้เสียเวลากับคนไม่สำคัญ”