ตอนที่ 91 ไม่เหมือนมาตรวจตรามารยาท คล้ายมาทวงวิญญาณเสียมากกว่า

เช้าตรู่วันถัดมา หิมะนอกหน้าต่างหยุดตกไปตั้งแต่เมื่อใดมิอาจทราบ ท้องฟ้าสว่างโร่แล้ว

ยามที่หนานเฉียวค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ที่นอนข้างกายก็เย็นเฉียบไปนานแล้ว เงาร่างของสวีซู่มิอาจมองเห็นได้ตั้งนานแล้วเช่นกัน

ชุ่ยจู๋เลิกม่านนำหญิงรับใช้น้อยสองคนยกอ่างทองแดงเข้ามา พอเห็นหนานเฉียวกอดผ้าห่มแพรลุกขึ้นนั่ง หางตาและคิ้วยังคงแฝงไอแห่งความสุขสมที่ยังมิจางหายไปอยู่หลายส่วน ก็อดมิได้ที่จะเม้มปากหัวเราะร่า เย้าแหย่ว่า