ตอนที่ 89 ขอจดหมาย

ภายในห้องเวรยามของสำนักหานหลิน เตาใต้พื้นเผาไหม้ได้ไม่เต็มที่นัก จึงดูหนาวเย็นอยู่บ้าง

จู้จืออี๋ ราชบัณฑิตรอรับพระบัญชาซึ่งมีวัยเพียงยี่สิบแปดปี ยามนี้กำลังร้อนรนจนเหงื่อท่วมศีรษะ

เขาเพิ่งได้รับพระบัญชาที่หวังหวยอันถ่ายทอดด้วยวาจา ทั้งคนก็ประหนึ่งเผชิญศัตรูตัวฉกาจ รีบคลี่กระดาษเซวียนเนื้อสุกออกโดยพลัน ทว่าเมื่อยกพู่กันขึ้นกลับมิกล้าจรดลงเสียที

พระราชโองการภายในเรื่องการเลื่อนขั้นของผู้ตรวจการสวีผู้นี้ ในวังย่อมสำคัญยิ่งยวดกว่าเรื่องใด ๆ นับร้อยเท่า

จู้จืออี๋ลอบคร่ำครวญในใจ ได้แต่ชิงชังที่วันนี้กลับประจวบเหมาะเป็นเวรตนเองมาเข้าเวรเพียงลำพัง