ตอนที่ 78 ในฐานะบิดา

การร่ำไห้ครานี้ของหนานเฉียว ร่ำไห้จนสะอึกสะอื้น น้ำตาร่วงรินเป็นสาย ขยายวงเปียกชุ่มไปทั่วฉลองพระองค์ชุดลำลองสีน้ำเงินไพลินตรงช่วงไหล่ของสวีซู่เป็นวงกว้าง

สวีซู่ปวดใจราวกับถูกข่วนกรีด ฝ่ามือลูบแผ่นหลังอันผอมบางของนางอย่างแผ่วเบา รีบยื่นหน้าเข้าไปปลอบประโลมข้างหูนางด้วยเสียงเบา “หนานเฉียวคนดี อย่าร้องไห้อีกเลย แพทย์หลวงเพิ่งจะกล่าวไปเมื่อครู่ บัดนี้เจ้ามีครรภ์แล้ว ร่างกายล้ำค่ายิ่ง หากโศกเศร้าสะเทือนใจใหญ่หลวงเช่นนี้จนกระทบถึงทารกในครรภ์ เกรงว่าจะเป็นผลร้ายต่อเด็กอย่างยิ่ง”

หนานเฉียวพอได้ยินคำว่า “เป็นผลร้ายต่อเด็ก” หัวใจพลันกระตุก เสียงร่ำไห้ที่ต่อเนื่องชะงักกึกทันควันราวกับถูกดาบตัดขาด หยุดลงในทันใด

เพียงแต่ก่อนหน้าร้องไห้หนักเกินไป ชั่วขณะหนึ่งลมหายใจจึงยังไม่ราบรื่น ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ ยังคงนั่งสะอึกสะอื้นอยู่ตรงนั้น ยามมองดูยิ่งชวนให้เวทนาเอ็นดู