เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้นประจวบเหมาะกับเป็นวันหยุดราชการของสวีซู่ หนานเฉียวจึงสั่งให้ห้องครัวตระเตรียมสำรับอาหารฤดูหนาวอันอุดมสมบูรณ์ยิ่งไว้แต่เช้าตรู่
มิเพียงเท่านั้น วันก่อนหน้านี้นางยังได้ลงมือตัดเย็บเสื้อคลุมตัวนอกตัวหนาลายริ้วในตัวสีดำขลับให้แก่สวีซู่ด้วยตนเองอีกหนึ่งตัว
ชายเสื้อคลุมนั้นกุ๊นขอบด้วยเส้นไหมเงิน ฝีเข็มละเอียดถี่ถ้วนประณีตยาวนาน ทุกจุดล้วนเผยให้เห็นถึงความเอาใจใส่ของผู้เย็บปัก
เมื่อนึกถึงว่าบุรุษผู้นี้เพียงได้รับถุงหอมธรรมดาที่ตนปักขึ้นลวก ๆ ใบเดียว ก็ยัดเยียดทรัพย์สินทั้งหมดรวมถึงกุญแจร้านรวงทั้งสิ้นให้ตนจนหมดสิ้น หัวใจของหนานเฉียวก็อ่อนยวบลง นางประคองเสื้อคลุมตัวนอกพลางยิ้มเอ่ย “สามีรีบมาลองดูเร็วเจ้าค่ะ ให้อนุภรรยาดูทีว่าพอดีตัวหรือไม่”
สวีซู่พอได้เห็นเสื้อคลุมตัวนอกตัวนั้น เปลวเพลิงอันมืดมนแห่งความดันทุรังที่เคยกดข่มไว้ก้นบึ้งดวงตา ก็ถูกความดีใจอย่างใหญ่หลวงนี้ซัดสาดจนมลายหายไปในพริบตา