ตอนที่ 64 คำกระซิบในม่านตรึงใจที่สุด

ผ่านการเปิดอกพูดคุยถึงความเป็นความตายในอดีตชาติเมื่อคืนวาน บรรยากาศในเรือนหลักไม่เพียงไม่เย็นชาลงแม้แต่น้อย ทว่ากลับคล้ายแผ่นน้ำแข็งหนาเตอะถูกไออุ่นหลอมละลายไป ทุกแห่งหนอบอวลไปด้วยความนุ่มนวลอ่อนโยนดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ผลิแรกผลิ

วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่อากาศแจ่มใสอย่างหาได้ยาก

แสงอรุณรำไรสาดส่องผ่านหน้าต่างกระเบื้องโปร่งแสงเข้ามา ส่องโต๊ะยาวไม้พะยูงแดงริมหน้าต่างจนสว่างกระจ่างตาเป็นพิเศษ

หนานเฉียวตื่นค่อนข้างสาย ให้นางชุ่ยจู๋ปรนนิบัติเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมยาวคอไขว้สีเหลืองอ่อนตัวหลวม กำลังเอนกายอยู่บนตั่งพระอรหันต์เพื่ออู้งาน