ตอนที่ 61 เขาไม่รู้ว่าเหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้

ราตรีของเมืองเปี้ยนจิง มักจะเหน็บหนาวอย่างรวดเร็วเสมอ

ภายในจวนรองผู้ตรวจการสงบสุขไร้เรื่องราว อบอวลไปด้วยไออุ่น ทว่าจวนโหวจิ้งอันในยามนี้ กลับปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกแห่งความหม่นหมอง

ภายในห้องหนังสือด้านนอก แสงเทียนริบหรี่ใกล้จะดับมอด

ท่านโหวผู้เฒ่าลู่ฉงหลี่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือด้วยสีหน้าเขียวคล้ำ มองดูบุตรชายคนเดียวเบื้องหน้าที่ข้อนิ้วพันผ้าโปร่งซึมรอยเลือด รูปร่างซูบผอมร่วงโรย พลางทอดถอนใจออกมาอย่างหนักหน่วง

สองพ่อลูกขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือ ใคร่ครวญเรื่องราวครานี้ที่ศาลต้าหลี่รวมถึงสถานการณ์อันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของจวนโหวในราชสำนักอย่างละเอียดถี่ถ้วนรอบหนึ่ง

ท่านโหวผู้เฒ่ามองดูลู่เหวยเชียนที่มีสภาพเหมือนวิญญาณหลุดลอย ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและโทสะ