ตอนที่ 60 ไม่ได้คิดจะแอบจับตาดูเจ้าอย่างลับๆ แน่นอน

หนานเฉียวกระชับผ้าห่มแพรลุกขึ้นนั่ง เส้นผมดำขลับราวน้ำหมึกสยายลงบนหัวไหล่ ยิ่งขับเน้นให้ดวงหน้าขนาดเพียงฝ่ามือขาวผ่องหมดจดชวนมองยิ่งขึ้น

เมื่อสวีซู่เห็นดังนั้น ก็รีบเก็บท่าทีเหม่อมองอย่างเกียจคร้านนั่น ก้าวเท้ายาวเข้าไปเบื้องหน้า ยื่นมือโอบแผ่นหลังของนางอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง ประคองร่างนางลุกขึ้นอย่างมั่นคง

หนานเฉียวนอนกลางวันนานเกินไป สมองจึงยังคงมึนงงแฝงความน่าเอ็นดูอยู่หลายส่วน ขนตายาวไหวระริก โอนอ่อนพิงลงบนหัวไหล่ของชายหนุ่ม เอ่ยถามเสียงอู้อี้คำหนึ่ง:

“วันนี้เลิกงานเร็วปานนี้เชียวหรือ วันนี้สำนักตรวจการยอมปล่อยคนออกมาแล้วรึ”