ตอนที่ 54 ความชอบชนิดที่ยอมสละชีวิตให้เจ้าได้

ยามอาหารค่ำ บนโต๊ะโป๊ยเซียนในเรือนหลักจัดวางปูแม่น้ำอวบอ้วนสดใหม่หลายตะกร้าที่จวนองค์หญิงใหญ่เพิ่งส่งมา

แต่ละตัวกระดองสีเขียวท้องสีขาว ถูกมัดด้วยเชือกฟางไว้อย่างแน่นหนา ยามเพิ่งยกออกมาจากซึ้งนึ่ง ทั่วทั้งห้องพลันอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมชวนน้ำลายสอของมันปูอันเข้มข้น

สวีซู่ย่ำแสงจันทร์กลับมาจากสำนักอูไถ ชุดขุนนางบนกายยังมิทันได้ผลัดเปลี่ยน ก็ถูกหนานเฉียวดึงตัวมานั่งลงหน้าโต๊ะ

“ท่านช่างมีวาสนาทางปากยิ่งนัก ท่านอ๋ององค์หญิงใหญ่ทรงรักใคร่บุตรชาย จึงส่งของชั้นยอดเช่นนี้มาให้เป็นพิเศษ”

หนานเฉียวนั่งอยู่ตรงข้ามเขา สวมใส่ชุดลำลองผ้าแพรเนื้อนุ่มตัวหลวม เส้นผมดำขลับใช้เพียงปิ่นปักผมหยกมรกตเกล้าไว้อย่างหลวม ๆ แลดูเพิ่มความเกียจคร้านขึ้นมาหลายส่วน

สวีซู่หัวเราะเบา ๆ เลิกชายเสื้อนั่งลง ทั้งมิให้ผู้ใดปรนนิบัติ กลับถกแขนเสื้อขึ้นล้างมือด้วยตนเอง