เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เหวยเชียนทนทุกข์ทรมานอยู่ในคุกประหารศาลต้าหลี่แห่งเมืองเปี้ยนจิงอยู่นานถึง 10 วันเต็ม จึงได้รับการปล่อยตัวออกมา
ยามที่ก้าวพ้นประตูเหล็กอันมืดมิดบานนั้นออกมา ซื่อจื่อแห่งจวนโหวจิ้งอันผู้เคยสง่างามภูมิฐานในอดีต ก็ซอมซ่อจนดูไม่ได้เสียแล้ว
เกราะอ่อนประจำตำแหน่งผู้กองจาวอู่บนร่างเขาไม่รู้ว่าถูกถอดทิ้งไปไว้ที่ใดนานแล้ว สวมใส่เพียงชุดนักโทษสีดำคล้ำสกปรกมอมแมม สาบเสื้อเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดแห้งกรังและเศษหญ้าขึ้นราในห้องขัง
เส้นผมดำขลับที่เคยดูแลอย่างประณีตบรรจงยุ่งเหยิงราวดงหญ้า หนวดเคราขึ้นรกรุงรัง ทั้งร่างหน้าตาซีดเผือด เบ้าตาลึกโหล สง่าราศีของตระกูลขุนนางที่เคยถือดีในวันวาน ถูกเคราะห์กรรมในคุกตลอด 10 วันนี้บั่นทอนจนหมดสิ้น
รถม้าแล่นตะบึงตลอดทางกลับสู่จวนโหวจิ้งอัน
ภายในห้องอาบน้ำของเรือนหลัก น้ำร้อนถูกจัดเตรียมไว้พร้อมสรรพนานแล้ว