ตอนที่ 43 ยากจะทำใจให้เป็นปกติได้อีก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น แสงสลัวแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างแกะสลัก ทอดประกายดั่งผงทองคำเกลื่อนพื้น

ด้วยเพิ่งแต่งงานใหม่ วันลาสมรสของสวีซู่จึงยังไม่สิ้นสุด วันนี้ในราชสำนักไร้ราชการ จึงมิต้องไปลงเวลาที่สำนักตรวจการ

แม้เมื่อคืนหนานเฉียวจะเต็มไปด้วยความคิดหนักอึ้ง ทว่าอาจเป็นเพราะร่างอันร้อนผ่าวเคียงข้างช่วยปัดเป่าลมหนาว นางจึงหลับตื่นนี้ได้สนิทยิ่งนัก

ครั้นสติแจ่มชัดขึ้น พอนางขยับกายเพียงเล็กน้อย ก็พลันพบว่าตนยังคงถูกโอบรัดแน่นอยู่ในอ้อมแขนของสวีซู่

ท่อนแขนยาวที่พาดอยู่ตรงเอวหนักอึ้ง ดุจดั่งตรวนเหล็กที่มิอาจดิ้นหลุด