ตอนที่ 42 รัตติกาลค้นกายซ่อนกลไกเร้นลับ ปลุกสะดุ้งจากฝันร่วมหมอน

รถม้าแล่นเสียงดังกึกกักไปตลอดทาง ครั้นกลับถึงจวน ขอบฟ้าก็แขวนไว้ด้วยจันทร์เสี้ยวเสียแล้ว

คนทั้งสองเดินตามกันหน้าหลังเข้ามาในเรือนหลัก เหล่าหญิงรับใช้และหญิงรับใช้สูงวัยที่เข้าเวรอยู่ในลานเรือนต่างพากันกลั้นหายใจสงบเสียง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ได้แต่ก้มหน้ารับเสื้อคลุมไปเงียบ ๆ ยกชาร้อนขึ้นมาปรนนิบัติ แล้วรีบถอยออกไปอย่างลนลาน ด้วยเกรงว่าจะไปขัดหูขัดตาท่านขุนนางตรวจการหนุ่มผู้นี้

สวีซู่ยืนอยู่ข้างโต๊ะหนังสือ มิได้ยกชาถ้วยนั้นขึ้นมา

ดวงตาหงส์คู่นั้นของเขาภายใต้แสงโคมลมสลัวดูมืดมนลึกล้ำยิ่งนัก เขาจ้องมองหนานเฉียวอยู่นานสองนาน สุดท้ายก็ทิ้งคำพูดไว้อย่างเย็นชายิ่งเพียงประโยคเดียวว่า