ตอนที่ 39 คุมเรือน

รถม้าแล่นดังกุกกัก ยามแล่นกลับมาถึงจวน ดวงตะวันเหนือศีรษะเพิ่งจะคล้อยไปทางทิศตะวันตกเท่านั้น ชั่วยามนี้ยังนับว่าเช้าอยู่

ด้วยเหตุที่องค์หญิงใหญ่กับราชบุตรเขยต้องอยู่ร่วมเสวยพระกระยาหารกลางวันเป็นเพื่อนไทเฮาเหนียงเหนียงในวัง ทั้งสองสามีภรรยาจึงได้ขอตัวกลับมาก่อน

ครั้นลงจากรถม้า สวีซู่ก็ลงมือจัดระเบียบฉลองพระองค์ราชพิธีที่ยับย่นเล็กน้อยให้หนานเฉียวด้วยตนเอง มือพลางบีบเอวคอดอันอ่อนนุ่มของนาง เอ่ยกำชับด้วยเสียงแผ่วต่ำว่า

“เหน็ดเหนื่อยมาทั้งช่วงเช้า ยามบ่ายเจ้าก็พักผ่อนในห้องให้สบายเถิด ข้าจะไปสะสางหนังสือราชการด่วนของสำนักตรวจการสองสามฉบับที่ห้องตำรา สายหน่อยแล้วจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้า”

หนานเฉียวได้ยินน้ำเสียงที่แหบพร่าเล็กน้อยของเขา สบเข้ากับดวงตาคู่นั้นที่ดำขลับดุจน้ำหมึก หัวใจก็พลันกระตุกเต้นวูบหนึ่ง บังเกิดลางสังหรณ์แห่งความอัปมงคลลอยผุดขึ้นมาอย่างไม่อาจทราบสาเหตุ