ตอนที่ 14 นางใจกว้างสักครา ชั่วคราวนี้จะไม่ถือสากับเขา

หนานเฉียวก้าวย่างฉับไวอย่างเร่งร้อน นำพาไอเย็นยะเยือกทั่วร่าง กลับมายังเรือนปีกตะวันตกด้วยโทสะคุกรุ่น

ทันทีที่ก้าวข้ามธรณีประตูห้อง นางก็สะบัดผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมเรียบในมือฟาดลงบนโต๊ะเตี้ยอย่างแรง ก่อนจะนั่งกระแทกตัวลงบนตั่งนุ่ม ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าโกรธจัดไม่น้อย

“สวีเซิ่นจือผู้นี้ ช่างเป็นคนบ้าเสียจริงแท้!”

หนานเฉียวกัดฟันแน่นสบถพึมพำออกมาคำหนึ่ง ดวงตากระจ่างใสคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยเพลิงโทสะ