ตอนที่ 12 ชาตินี้ ในที่สุดนางก็ได้ใช้ชีวิตเพื่อตนเองก่อนเสียที

นับแต่วันที่มรสุมการถอนหมั้นสงบลง ระเบียงทางเดินคดเคี้ยวที่เดิมทีก็คับแคบอยู่แล้วระหว่างเรือนปีกตะวันออกกับเรือนปีกตะวันตก กลับดูราวกับถูกตัดขาดออกจากกันเป็นสองท่อนอย่างสิ้นเชิง

จางจืออวี่รู้สึกอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง อีกทั้งยังมีเพลิงริษยาในใจคอยยุยง จึงผูกใจเจ็บเกลียดชังหนานเฉียวเข้ากระดูกดำ

ยามปกติที่ต้องเงยหน้าไม่เจอก็ก้มหน้าพบ พี่สาวใหญ่เพียงเห็นม่านของเรือนปีกตะวันตกไหวติง ก็จะแค่นเสียงเย็นชาแล้วสะบัดแขนเสื้อจากไป ไม่ยอมย่างกรายเข้าประตูเรือนของหนานเฉียวอีกแม้แต่ก้าวเดียว

ทว่าความบาดหมางระหว่างพี่น้องที่ในสายตาผู้อื่นดูน่าอึดอัดใจยิ่งนักนี้ สำหรับหนานเฉียวแล้ว กลับมิได้ระคายเคืองอันใดเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังนับเป็นความบริสุทธิ์ที่ได้มาโดยไม่คาดคิดเสียด้วยซ้ำ

เมื่อไม่มีพี่สาวใหญ่คอยแวะเวียนมาหาเรื่องจับผิดไม่เว้นแต่ละวัน ชีวิตความเป็นอยู่ของหนานเฉียวก็ยิ่งสุขสำราญใจขึ้นเรื่อย ๆ

เมืองหลวงในเดือนสี่ ไอวสันต์กำลังเบ่งบานเข้มข้น