กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทว่าลู่เหวยเชียนกลับประเมินโชคชะตาของตนสูงเกินไป ในครานี้ เขาต้องคว้าน้ำเหลวอีกคำรบ
คนเฝ้าประตูจวนองค์หญิงใหญ่ประสานมือค้อมกายคารวะจนแทบจรดพื้น “ซื่อจื่อลู่ ช่างขออภัยยิ่งนักขอรับ คุณชายสองของข้าแต่เช้าตรู่วันนี้ก็ขอยกเลิกวันลา แล้วมุ่งหน้าไปยังศาลาว่าการสำนักอูไถแล้วขอรับ”
“...”
ลู่เหวยเชียนรั้งสายบังเหียนแน่น ‘สวินเหมย’ เดินวนเวียนอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่หน้าประตูจวน
เขายกมือขึ้นตบหน้าผากตนเองอย่างแรงพลางหัวเราะเยาะหยันตนเองด้วยความขมขื่น