กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 แฝดมังกรหงส์
แต่เด็กก็คือเด็ก แม้เด็กชายจะตั้งใจออกแรงมากเพียงใด ทว่ามือเล็ก ๆ คู่นั้นจะมีเรี่ยวแรงสักเท่าไรกัน นวดจนเซียนโอสถหัวเราะชอบใจไม่หยุด
เขาแอมกระแอมในลำคอ พลางเพลิดเพลินกับการนวดแล้วเอ่ยต่อ “หลังจากที่ฉันกลายเป็นเซียนโอสถในเวลาต่อมา...”
แม้จะได้เป็นเซียนและควรใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญไร้กังวล แต่ฉู่หยุนฉือก็ยังอยากโปรดสัตว์ช่วยเหลือผู้คน เขามักแปลงกายเป็นมนุษย์ลงมายังโลกโลกีย์เพื่อรักษาผู้ป่วย โดยมีฉายาทางการแพทย์ว่า “หลิวอวิ๋น”
“ทุกคนรีบไปเร็วเข้า หมอเทวะหลิวอวิ๋นมาตรวจรักษาฟรีอีกแล้ว!”
เรียกได้ว่าคำพูดเดียวสะเทือนไปทั่ว เพียงสิ้นเสียงของคนผู้นั้น คนเดินถนนรอบข้างก็วิ่งพรวดเดียวหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย