0029

⬢⬢⬢

ตอนที่ 29 เซียนโอสถ

ทางด้านนี้ เด็กชายพาอาเฉิงออกจากแดนดอกบัว มาถึงศาลาและหอคอยอันวิจิตรท่ามกลางมวลเมฆหมอกอบอวล

บุรุษที่เยื้องย่างมาจากระยะไกลสวมชุดคลุมยาวสีขาว รูปร่างดูเลือนรางสง่างาม เกศาขาวพิสุทธิ์ยาวสลวยทิ้งตัวลงบนหัวไหล่ เปล่งประกายวาววับจาง ๆ

“อาจารย์” เด็กชายก้มศีรษะลงกล่าวอย่างนอบน้อม

เห็นเพียงบุรุษชุดขาวสะบัดแขนเสื้อ ปลายแขนเสื้อทั้งสองข้างพลันบังเกิดสายลมสองสาย พัดพาเด็กชายและอาเฉิงไปด้วยกัน

เมฆหมอกหนาทึบ เด็กชายเดินตามบุรุษอยู่บนกลุ่มเมฆ ไม่นานนักก็ร่อนลงที่ยอดเขาแห่งหนึ่ง

เด็กชายมองดูบุรุษอุ้มอาเฉิงไป วางลงในสระโอสถ

สระโอสถแห่งนั้นสร้างขึ้นเพื่ออาเฉิงโดยเฉพาะ ไม่ต้องพูดถึงสมบัติฟ้าดินที่บรรจุอยู่ภายใน เพียงแค่ปราณวิญญาณที่วนเวียนอยู่นี้ ก็ต้องทุ่มเทความพยายามไปไม่น้อยแล้ว

ทุกครั้งที่อาเฉิงหมดสติไป ก็ต้องแช่อยู่ในสระโอสถนี้เป็นเวลาเจ็ดเจ็ดสี่สิบเก้าวัน