กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสิ่นอวี้ประคองจอกตื้นขึ้นมา สัมผัสเย็นเล็กน้อย
เขาลองจิบดูหนึ่งคำ ของเหลวเข้าปากให้รสหวานสดชื่น พร้อมสัมผัสแห่งความบริสุทธิ์ยากจะบรรยายที่ราวกับชะล้างดวงจิตวิญญาณได้ เมื่อกลืนลงไป พลังงานอันอ่อนโยนสายหนึ่งก็แผ่กระจายออกมาจากกระเพาะอาหาร ช่วยคลายความเหนื่อยล้าที่เกิดจากการใช้พลังจิตวิญญาณเกินพิกัดไปได้มากจริงๆ
“อร่อย”
เขาประเมินตามความจริง
ซิงเหินแย้มยิ้มทันทีเหมือนกับตัวเองเป็นฝ่ายได้รับคำชม
เขาชี้ไปยังผลไม้รูปทรงเหมือนโคมไฟหลายผลที่วางซ้อนกันอยู่และแผ่แสงขาวละมุนตาออกมาอีกครั้ง
“‘ผลโคมไฟ’ อย่าเห็นว่ามันเปล่งแสงนะ จริงๆ แล้วหวานมาก น้ำก็เยอะ เป็นของว่างที่พวกเด็กอย่างพวกเรา... แค่ก เป็นของว่างที่เหล่านักรบรุ่นเยาว์ชอบที่สุด!”