ตอนที่ 287 ซิงเหิน

เสิ่นลั่วเวยเองก็มองรูปปั้นอย่างเหม่อลอย พลางหันไปมองเสิ่นอวี้ตัวจริงข้างกาย แววตาของเธอส่องประกายแสงอันซับซ้อน

มีทั้งความทรงจำย้อนนึกถึงช่วงเวลาที่ร่วมผ่านเหตุการณ์มาด้วยกัน ความภาคภูมิใจที่เห็นเสิ่นอวี้ได้รับความเคารพบูชาถึงเพียงนี้ และยังมีความรู้สึกสะท้อนใจที่ยากจะเอ่ยออกมา

เธอพึมพำเสียงเบา “พวกเขายัง... จำได้มาตลอด”

กายาวิญญาณของเก๋อลู่ลอยวนรอบรูปปั้นสองรอบ พลางส่งเสียง จุ๊ จุ๊ ด้วยความประหลาดใจ “พระเจ้าช่วย... ฝีมือการสร้างนี่! วัสดุนี่! คุณค่าทางศิลปะนี่! แถมยังเป็นขนาดเท่าตัวจริง... เอื๊อก รูปปั้นเจินเหรินขนาดมหึมา! กัปตัน นายกลายเป็นโทเท็มไปแล้ว! ถ้าขนออกไปขายได้ล่ะก็... แค่ก ฉันหมายถึงว่า นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!”