ตอนที่ 265 ประกายดาราตกจากฟ้า

เสิ่นอวี้ทำได้เพียงรับรู้เลือนรางว่าตัวเองกำลังทอดร่างอยู่บนแผ่นหลังอันอบอุ่นและมั่นคง ได้ยินเสียงหอบหายใจสะกดกลั้นกับเสียงหัวใจเต้นหนักหน่วงของเสิ่นลั่วเวย สัมผัสได้ถึงความยากลำบากในทุกย่างก้าวของเธอ

เขาอยากเอ่ยปากบอกให้เธอวางตนลง แต่กระทั่งเรี่ยวแรงจะยกนิ้วมือก็ยังไม่มี ทำได้เพียงปล่อยให้ความรู้สึกไร้กำลังอันไร้สิ้นสุดกับกระแสความอบอุ่นสายหนึ่งร้อยรัดทรมานอยู่ในใจ

เสิ่นลั่วเวยกัดฟันแน่น เหงื่อเปียกชุ่มผมหน้าผากของเธอแล้วไหลรินลงตามแก้ม

การแบกเสิ่นอวี้มุ่งไปข้างหน้าท่ามกลางสภาพแวดล้อมซับซ้อนถึงเพียงนี้ นับเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงต่อทั้งแรงกายและพลังจิตวิญญาณของเธอ