กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ดื้อด้านไม่เลิก!”
“เสิ่นลั่วเวย” ภายใต้การควบคุมของแมงมุมแห่งห้วงฝันกรีดร้องแหลมสูงเกินขอบเขตการได้ยินของมนุษย์ เจตจำนงเย็นชาที่แฝงอยู่ในเสียงนั้นราวกับจะแช่แข็งดวงจิตวิญญาณได้
เธอฉีกกระชากการเสแสร้งทั้งหมดทิ้งอย่างสิ้นเชิง สองแขนออกแรงกระชากใส่สุญตาราวกับฉีกผ้าแพร
“ครืน!”
ภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจอธิบายได้ด้วยหลักฟิสิกส์พลันลงสนามอย่างอุกอาจ
มิติที่เสิ่นอวี้อยู่ รวมทั้งภาพทิวทัศน์ทั้งหมดที่รองรับเอาไว้ ทั้งห้องปลอดภัยที่พังทลาย เค้าโครงเมืองอันห่างไกล ท้องฟ้าและมหาสมุทร ราวกับม้วนภาพวาดขนาดยักษ์ในกำมือของเทพยักษ์ที่มองไม่เห็น มันส่งเสียงคร่ำครวญของโครงสร้างสสารที่พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงตามแกนนอนที่ตัดผ่านโลก ก่อนจะพับขนานขึ้นไปด้านบนอย่างรุนแรง!