กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หลังจากได้นอนไปตื่นหนึ่ง แม้สภาพแวดล้อมจะย่ำแย่ แต่จิตวิญญาณของเสิ่นอวี้ก็ฟื้นฟูกลับมามาก ความเหนื่อยล้าทางร่างกายสลายไปเกินครึ่ง
เขาสัมผัสได้ถึงพละกำลังอันเปี่ยมล้นในร่างกายอีกครั้ง รวมถึงความรู้สึกไม่สบายตัวเพียงเล็กน้อยจนแทบมองข้ามได้ที่น่องซ้าย
เขาขมวดคิ้ว ครุ่นคิดถึงความเปลี่ยนแปลงประหลาดของร่างกายตัวเองอีกครั้ง
ความกลัวและความสงสัยยังคงอยู่ แต่ในสถานการณ์จนตรอกตอนนี้ พละกำลัง ความเร็ว และความสามารถในการฟื้นฟูที่เหนือมนุษย์นี้ บางที... อาจไม่ใช่เรื่องแย่จริงๆ
อย่างน้อย มันก็เพิ่มแต้มต่อให้พวกเขามีชีวิตรอด หรือกระทั่งโต้กลับได้
จะนั่งรอความตายไม่ได้
ต้องหาทางออกไปจากเกาะนี้ให้ได้