ตอนที่ 197 บรรยากาศชวนเคลิ้มในถ้ำ

เสิ่นอวี้แหวกพุ่มไม้ตรงปากถ้ำแล้วเดินเข้ามา ตัวเขาเปียกโชกและเปรอะเปื้อนคราบโคลนไม่น้อย ดูมอซออยู่บ้าง ทว่าแววตายังคงเฉียบคม

ในมือเขาถือปลากระป๋องสองสามกระป๋องที่หยิบติดมือมาจากโรงอาหารของพวกโจรเรียกค่าไถ่ ทั้งยังมีผลไม้ป่าสีเขียวแดงสลับกันอีกสองสามผลที่ห่อไว้ด้วยชายเสื้อ

“เธอตื่นแล้วเหรอ” เขาเห็นท่านั่งและใบหน้าซีดเผือดของเสิ่นลั่วเวย หัวคิ้วก็ขมวดมุ่นเล็กน้อย

เสิ่นลั่วเวยอยากจะเอ่ยปากพูด แต่กลับพบว่าตัวเองแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะส่งเสียง ได้แต่มองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ

เสิ่นอวี้เดินมาข้างกองไฟ วางกระป๋องไว้ข้างไฟเพื่ออังความร้อน แล้ววางผลไม้ป่าพวกนั้นไว้ด้านข้าง “หาอาหารมาได้นิดหน่อย กินก่อนเถอะ จะได้เสริมแรง”