กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ใต้แสงสปอตไลต์ เสิ่นลั่วเวยเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แววตาเย็นชาและมองกวาดอย่างหยิ่งผยอง ราวกับกำลังตรวจตราเขตดาวของตัวเอง นั่นคือความงามอันน่าตื่นตะลึงที่ก้าวข้ามเรื่องเพศ ก้าวข้ามค่านิยมทางความงามของโลกปุถุชน และดิ่งตรงเข้าสู่ก้นบึ้งของดวงจิตวิญญาณ
“ว้าว! ลั่วเวย! สวยเกินไปแล้ว!!” กระทั่งโจวหรงที่กอดแขนเสิ่นอวี้แน่น เวลานี้ก็ดำดิ่งสู่ความตื่นตาตื่นใจทางการมองเห็นอันบริสุทธิ์นี้อย่างสมบูรณ์ เหม่อมองไปยังบนเวทีด้วยความหลงใหล ลืมสิ้นทุกอย่างรอบกาย
เสิ่นอวี้เองก็กลั้นลมหายใจเช่นกัน
เขาต้องยอมรับว่าเสิ่นลั่วเวยบนเวทีนั้น สวยจนกระแทกสายตาอย่างยิ่ง พอที่จะทำให้ทุกคนใจลอยได้