เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พวกโจรสลัดแกล้งทำเป็นแตกตื่นจนเปิดช่องว่างขนาดใหญ่ที่เห็นได้ชัดเจน ราวกับถูกการ “ดิ้นรนเฮือกสุดท้าย” ของยานอวกาศขอความช่วยเหลือพุ่งชนแหวกทางออกไปได้โดยบังเอิญ
“เสิ่นอวี้ พวกมัน...” มาถึงตอนนี้เสิ่นลั่วเวยก็มองออกถึงความผิดปกติ จึงมองเขาด้วยความกระวนกระวาย
“ไม่เป็นไร รักษาเครื่องยนต์ขับเคลื่อนที่สองไว้ เดินหน้าต่อไป พุ่งเข้าไปจากช่องว่างนั่น แล้วเข้าใกล้ยานขอความช่วยเหลือนั่น” น้ำเสียงของเสิ่นอวี้สงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น “เตรียมตัวรับแรงกระแทก”
เสิ่นลั่วเวยสูดหายใจเข้าลึก เชื่อมั่นในการตัดสินใจของเสิ่นอวี้เต็มร้อย บังคับยานอวกาศแล่นเข้าไปในวงล้อมมรณะนั้นอย่าง “ไร้เดียงสา”
ในชั่วพริบตาที่ “นักเก็บซากรุ่นสอง” แล่นเข้าสู่แกนกลางวงล้อมอย่างสมบูรณ์ และแทบจะขนานไปกับยานขอความช่วยเหลือลำนั้น!