ตอนที่ 43 ผลเก็บเกี่ยวที่ไม่คาดคิด

เสิ่นลั่วเวยสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมจิตวิญญาณตรงเข้าหาไมโครโฟน แล้วส่งเสียงฮัมอันแปลกประหลาดออกมา

เสียงนี้ไม่ใช่บทเพลง มันกังวานใสสุญญวิญญาณและยาวไกล ราวกับส่งผลตรงต่อระดับจิตวิญญาณของมนุษย์ ในคลื่นเสียงแฝงระลอกอารมณ์แห่ง【ปลอบประโลม】 【ความหวังดี】 และ【ความห่วงใย】ไว้อย่างเป็นธรรมชาติ

เสิ่นอวี้เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าความมุ่งร้ายและท่าทีระแวดระวังของหัวหน้าสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาบนพื้นค่อยๆ บรรเทาลง

ร่างกายที่เกร็งแน่นของเขาผ่อนคลายลงเล็กน้อย ความคมปลาบในดวงตาสีทองขนาดยักษ์คู่นั้นถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจและสงสัย

เขาเอียงหูตั้งใจฟัง “เสียง” อันพิลึกพิลั่นที่สะท้อนก้องลึกเข้าไปในจิตสำนึกโดยตรง เสียงคำรามต่ำที่เต็มไปด้วยการระวังภัยในลำคอเริ่มสงบลงทีละน้อย