เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสิ่นอวี้เพิ่งเดินออกไปได้ไม่กี่ก้าว สายตาก็ถูกดึงดูดด้วยผลไม้ที่ประดับอยู่บนต้นไม้ใหญ่ข้างหน้าไม่ไกล
ผลไม้เหล่านั้นมีสีแดงชาดทั้งผล เต่งตึงจนแทบหยาดเยิ้ม ผิวชั้นนอกสะท้อนประกายอันเย้ายวนภายใต้แสงของพืชเรืองแสงโดยรอบ ราวกับควบแน่นความชุ่มชื้นและพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดของดวงดาวดวงนี้เอาไว้ ดูน่าอร่อยอย่างยิ่ง
“อาจจะเป็นอาหารพลังงานสูง หรือไม่ก็มีสรรพคุณพิเศษอื่น” เสิ่นอวี้ประเมินในใจ ตัดสินใจเก็บตัวอย่าง
เขายังคงตื่นตัวระวังภัย 【การพรางตัวปรับตามสภาพแวดล้อม】 ทำให้เงาร่างของเขาผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในป่าทึบอันแปลกประหลาดพิสดาร ปืนตะปูแม่เหล็กกระชับอยู่ในมือ ก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว
ในชั่วพริบตาที่ปลายนิ้วของเขากำลังจะแตะโดนผลไม้อันเย้ายวนนั้น เหตุการณ์ผันผวนพลันอุบัติขึ้น