กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ทุกครั้งที่เสิ่นอวี้ปล่อยกรงเล็บคว้าจับ ล้วนแลกมาด้วยการผลาญเชื้อเพลิงอย่างบ้าคลั่งของเคนต์
เพื่อหลบหลีก เพื่อสลัดให้หลุด และเพื่อการบังคับยานตามยุทธวิธีอันไร้ผล เครื่องยนต์ขับเคลื่อนของเขาจึงทำงานด้วยพลังงานเต็มหรือพลังงานสูงตลอดเวลา ส่งผลให้เปอร์เซ็นต์เชื้อเพลิงดิ่งฮวบลงอย่างรวดเร็วอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เสียงเย็นชาของเสิ่นอวี้ดังผ่านช่องสัญญาณสาธารณะมาเป็นระยะ ราวกับแส้ที่ฟาดกระหน่ำใส่เส้นประสาทที่ใกล้พังทลายของเคนต์
“เร็วอีกสิ เร็วกว่านี้หน่อย ยานอวกาศของนายมีความเร็วแค่นี้เองเหรอ”
“ชิ แผ่นเกราะนี้ดูหนาดีนี่ ไม่รู้ว่าจะทนการคว้าจับได้สักกี่ครั้งกันเชียว”
“เชื้อเพลิงยังพอไหม ให้ผมแบ่งขยะให้นายโยนเข้าเตาหน่อยไหมล่ะ”
“อย่ามัวแต่หนีสิ ปืนของนายจวนจะหลุดแล้วนะ”