ตอนที่ 12 แมวจับหนู

เสิ่นอวี้มองเครื่องสื่อสาร น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเด็ดขาดที่ไม่อาจปฏิเสธ

“เข้าใจผิด ถอยคนละก้าว แกคงลืมไปแล้วใช่ไหมว่าเมื่อกี้ตัวเองพูดอะไรไว้ รอช่วงคุ้มครองสิ้นสุด จะลากผมออกมา ให้ผมค่อยๆ ลิ้มรสชาติการขาดใจตายกับการแช่แข็งในสุญญากาศ ตอนนี้คิดจะใช้คำพูดลอยๆ ไม่กี่คำมาหลอกให้ผมปล่อยเสือเข้าป่า แกคิดว่าผมดูเหมือนคนโง่เหรอ”

ทางฝั่งเคนต์เงียบไปชั่วขณะ เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงว่าเสิ่นอวี้จะฉีกหน้าอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้ ความสงบนิ่งที่แสร้งทำพังทลายลงในชั่วพริบตา สันดานโหดเหี้ยมกลับมาครอบงำอีกครั้ง เสียงหลอมรวมอิเล็กทรอนิกส์แหลมคมบิดเบี้ยว

“FUCK YOU! ให้เกียรติแล้วไม่เอา ไอ้ลิงผิวเหลือง แกคิดว่ากูกลัวแกจริงๆ เหรอ รอไปเถอะ มึงรอไปเลย พลันที่แสงสีฟ้าบัดซบนี้หายไป กูจะ...”