บทที่ 398 ฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิดหรือ?

บทที่ 398 ฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิดหรือ?

ฉินเหย่สังเกตเห็นว่าซูถังมีสภาพผิดปกติ

มันเป็นบรรยากาศแบบเดียวกับที่เขาเคยพบเห็นจากทหารรับจ้างระดับแนวหน้าซึ่งมือเปื้อนเลือดและฆ่าคนมานับไม่ถ้วน ในสนามรบที่โหดร้ายที่สุดเท่านั้น

ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความเศร้า แต่เป็นความสงบนิ่งถึงขีดสุด เป็นสภาพของเทพสังหารอย่างแท้จริง หลังจากความรู้สึกทั้งหมดถูกสูบออกไปจนหมด เหลือเพียงความปรารถนาที่จะทำลายล้าง

โลกของเธอพังทลายลงแล้วในวินาทีที่เห็นศพของหวังเสี่ยวหยา และคนที่สูญเสียโลกทั้งใบไปแล้ว สิ่งเดียวที่อยากทำต่อจากนั้นก็คือลากทั้งโลกให้พินาศไปด้วยกัน

ท่ามกลางฝูงชน ไป๋เวยยังคงแสร้งเช็ดน้ำตาอย่างเสแสร้ง ร่างกายสั่นเล็กน้อยเพราะ "ความเศร้า" แต่ลึกลงไปในดวงตาที่ร้องไห้จนแดงก่ำ ร่องรอยความลำพองใจตรงมุมปากที่แทบมองไม่เห็นและไม่อาจกดเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์นั้น กลับเหมือนหนามอาบยาพิษที่ทิ่มแทงสายตาของฉินเหย่อย่างรุนแรง

ผู้หญิงคนนี้กำลังมีความสุขกับช่วงเวลานี้

มีความสุขกับโศกนาฏกรรมที่ตัวเองเป็นคนจัดฉากขึ้น และมีความสุขกับความเจ็บปวดที่กำลังจะมอบให้ซูถัง

หัวใจของฉินเหย่บีบรัดอย่างรุนแรง