กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 384 ไป๋เวยยอมก้มหัว
จางขุยรู้สึกว่าร่างกายท่อนล่างคลายออกอย่างกะทันหัน แรงดูดอันน่ากลัวที่พันธนาการเขามานานจนแทบสิ้นหวัง หายไปอย่างสิ้นเชิงในชั่วพริบตานี้!
"ฉัน...ฉันออกมาแล้ว! ฉันออกมาแล้ว!"
จางขุยตะลึงไปหนึ่งวินาที ก่อนระเบิดความดีใจออกมาสุดเสียง!
เขาราวกับสัตว์ป่าที่หลุดพ้นจากกับดัก ใช้ทั้งมือทั้งเท้าตะเกียกตะกายในน้ำโคลนเหลวเละ
"สวี่เกากุย!" ซูถังรีบออกคำสั่ง "ยื่นลำไม้ไผ่ไปให้เขาจับ!"
"เอ้อ! ได้เลย!" สวี่เกากุยรีบช่วยผู้เข้าฝึกหลายคนยื่นลำไม้ไผ่ยาวและหนาท่อนไปให้
จางขุยคว้าลำไม้ไผ่เอาไว้ทันที เหล่าผู้เข้าฝึกบนฝั่งก็ร่วมแรงกันดึงถอยหลัง
ครั้งนี้ไม่มีสิ่งใดขัดขวางอีกแล้ว