กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 374 ทำวิดพื้นให้ครบเสียดี ๆ
"ทุกคำที่ฉันพูดเป็นความจริงทั้งหมด!" ไป๋เวยร้อนใจจนแทบร้องไห้ เธอพุ่งเข้าไปข้างหน้าโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น พยายามคว้าชายแขนเสื้อของฉินเหย่เพื่อขอให้เขาปกป้อง "ครูฝึกคะ ครูฝึกต้องเชื่อฉันนะคะ! ฉัน..."
คำพูดของเธอหยุดลงกะทันหัน
ฉินเหย่เบี่ยงตัวหลบมือของไป๋เวย สายตาของเขาคมกริบราวกับจับต้องได้ ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางกั้น ทำให้เธอชะงักอยู่กับที่ทันที
ไป๋เวยสะดุ้งเฮือก มือที่ยื่นออกไปแข็งค้างอยู่กลางอากาศ คำพูดที่เหลือทั้งหมดติดอยู่ในลำคอ
สายตาของฉินเหย่จับจ้องเธออย่างเย็นชา
"เธอกำลังจะบอกว่าตาของผมกับตาของครูฝึกเหลยบอดกันหมดอย่างนั้นหรือ?"