กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 373 ไป๋เวย เธอกำลังแต่งนิยายอยู่หรือ?
หากถูกเศษไม้ก้อนนั้นกระแทกเข้าเต็ม ๆ ต่อให้ไม่บาดเจ็บก็คงมีสภาพย่ำแย่อย่างแน่นอน
ทว่าซูถังเพียงใช้ปลายเท้าแตะพื้นเบา ๆ ร่างกายก็ถอยลอยไปด้านหลังครึ่งเมตรอย่างไร้เสียง ราวกับใบไม้ร่วงที่ไม่มีน้ำหนัก เศษไม้ซึ่งมีดินติดอยู่ก้อนนั้นเฉียดปลายรองเท้าบูตทหารของเธอไปแทบจะพอดี ก่อนตกกระแทกพื้นดัง "แปะ"
ไป๋เวยที่อยู่บนกำแพงเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งดูถูกในใจ เป็นแค่เด็กสาวที่รู้จักแต่หลบหลีก
เธอปรับท่าทางเล็กน้อย กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างเกร็งแน่น เตรียมออกแรงพลิกตัวข้ามกำแพงในคราวเดียว เพื่อทิ้งซูถังไว้ด้านหลังให้ห่าง