บทที่ 338 คนเก่งย่อมชื่นชมคนเก่งด้วยกัน

บทที่ 338 คนเก่งย่อมชื่นชมคนเก่งด้วยกัน

หัวใจของซูถังกระตุกวูบไปหนึ่งจังหวะเต็ม ๆ

เธอประเมินหวังเสี่ยวหยาต่ำเกินไปจริง ๆ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เธอประเมินความสามารถในการจับพิรุธของผู้หญิงเวลาที่ได้ยินเรื่องซุบซิบต่ำเกินไป ทั้งประสาทรับกลิ่นที่ไวไม่ต่างจากสุนัขตำรวจ และสายตาที่เฉียบคมราวกับผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบสวน

ปกติเด็กคนนี้ดูเป็นสาวซื่อไร้ความกังวล วัน ๆ เอาแต่กินกับหัวเราะอย่างมีความสุข แต่ทำไมพอถึงเวลาแบบนี้ สมองถึงทำงานเร็วกว่าคนอื่น แถมยังฉลาดเจ้าเล่ห์ราวกับลิงอีกด้วย?

ภายนอกซูถังยังคงรักษาท่าทีห่างเหินและเงียบขรึมในแบบของ "ซูอัน" เอาไว้ เธอพยายามดึงแขนออกจากมือที่จับแน่นราวกับคีมเหล็กคู่นั้น

"อย่าขยับ!"