เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 322 คนที่มาใหม่คือครูฝึกฉิน...อย่างนั้นหรือ?
"อาจารย์ซู คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"
เสียงของเกาข่ายที่เต็มไปด้วยความห่วงใยดังขึ้นข้างหูซูถัง ราวกับผึ้งตัวใหญ่ที่ส่งเสียงหึ่ง ๆ ดึงเธอกลับมาจากภวังค์อย่างฝืนใจ
"ทำไมหน้าคุณซีดขนาดนี้? ถูกไอสังหารของหมอนั่นทำให้ตกใจหรือ?"
เกาข่ายร้อนใจขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
ขณะพูด เขาก็ขยับเข้ามาข้างหน้าอีกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ร่างสูงใหญ่แทบกลายเป็นกำแพงมนุษย์ พยายามกั้นซูอันออกจากบริเวณทางเข้าสนามฝึก
เมื่อได้ยินคำพูดหยาบคายที่นับวันยิ่งฟังไม่เข้าหูจากกลุ่มของจางขุยซึ่งอยู่ไม่ไกล คิ้วของเขาก็ขมวดแน่นจนแทบผูกเป็นปม ทั้งคำว่า "หนุ่มหน้าขาว" "ผู้ชายทำตัวเหมือนผู้หญิง" และ "ดูดีแต่ใช้การไม่ได้"
เสียงเยาะเย้ยหยาบคายและเสียงหัวเราะแต่ละครั้งดังเข้าหูเกาข่ายราวกับฝูงแมลงวัน ทำให้ความโกรธที่ไม่รู้มาจากไหนในใจของเขาพุ่งขึ้นมาทันที