กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 321 เพียงสบตากันชั่ววินาที ทั้งเขาและเธอก็เข้าใจทุกอย่าง
เจียงเหยียนที่ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อยขมวดคิ้วอย่างแทบสังเกตไม่เห็น
มุมมองในการสังเกตของเขาแตกต่างจากทหารรอบข้างที่ถูกอารมณ์ครอบงำโดยสิ้นเชิง เขาสงบนิ่งจนแทบกลายเป็นสัญชาตญาณ
ขณะที่คนอื่นต่างตกตะลึงหรือดูแคลนใบหน้าที่หล่อเหลาเกินไปของครูฝึกคนใหม่ สายตาของเจียงเหยียนกลับจับจ้องรายละเอียดที่เล็กน้อยยิ่งกว่า