บทที่ 307 ซูอัน ไพ่ตายที่แท้จริง

บทที่ 307 ซูอัน ไพ่ตายที่แท้จริง

"ไส...หัว...ไป!"

สองคำสุดท้าย เจิ้งหงอี้พูดเน้นเสียงอย่างหนักแน่น

ใบหน้าของหานเฟิงซีดเผือดราวกับกระดาษในพริบตา ร่างกายของเขาโงนเงน ถอยเซไปข้างหลังหนึ่งก้าว หากไม่มีเก้าอี้อยู่ด้านหลังคอยขวางเอาไว้ เกรงว่าเขาคงทรุดลงกับพื้นไปแล้ว

จบแล้ว

เขารู้ดีว่าเส้นทางชีวิตทหารของตัวเองได้สิ้นสุดลงในเวลานี้แล้ว

โจวหลางเงียบมาตั้งแต่ต้นจนจบ

เขาค่อย ๆ หลับตาลง ก่อนถอนหายใจยาวออกมาอย่างไร้เสียง ลมหายใจนั้นแฝงทั้งความขมขื่น ความโล่งใจ และความรู้สึก...เหมือนได้หลุดพ้นอยู่เล็กน้อย