บทที่ 300 ตอบแทนผู้มีความดีความชอบ ประโยชน์ของหมูตุ๋นน้ำแดงหนึ่งจาน

บทที่ 300 ตอบแทนผู้มีความดีความชอบ ประโยชน์ของหมูตุ๋นน้ำแดงหนึ่งจาน

เกาข่ายรู้สึกว่าเนื้อหมูตุ๋นน้ำแดงหลายชิ้นที่ตัวเองตั้งใจคัดเลือกมาอย่างดี จู่ ๆ ก็ดูหยาบกระด้างและไม่น่าภูมิใจเอาเสียเลยเมื่อเทียบกับไข่ที่ปอกเปลือกจนสะอาดหมดจดฟองนั้น

อาจารย์ซู...เธอคงไม่เกลียดฉันแล้วหรอกนะ?

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ หัวใจของเกาข่ายก็ดิ่งลงจนถึงขีดสุด เขายอมถูกทหารค่ายหมายเลขสองยิงจนตายในการซ้อมรบเสียยังดีกว่าถูกอาจารย์ซูเกลียด

ส่วนเจียงเหยียนยังคงนั่งตัวแข็งอยู่ตรงนั้น แม้แต่ตะเกียบก็ลืมหยิบขึ้นมา

เขามองใบหน้าด้านข้างของซูอันที่กำลังกินอาหารอย่างสงบนิ่ง ก่อนหันไปมองหวังเสี่ยวหยาที่กำลังกินไข่ "ของเขา" อย่างมีความสุขอยู่ข้าง ๆ สมองสับสนวุ่นวายไปหมด

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้สัมผัสกับความรู้สึกที่เรียกว่าทำอะไรไม่ถูก