กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 294 โจวหลางเริ่มรับความพ่ายแพ้ไม่ไหวแล้ว
ภายในเต็นท์บัญชาการของค่ายหมายเลขสอง
ในอากาศยังคงมีกลิ่นควันดินปืนกับกลิ่นเฉพาะตัวที่หลงเหลือหลังจากกระสุนสีแตกกระจายลอยคลุ้งอยู่
ซูอันยืนอย่างสงบนิ่งอยู่กลางเต็นท์ ในมือถือธงสีแดงสดที่เพิ่งถอนออกจากเสาธง เป็นธงที่แสดงถึงเกียรติยศของค่ายหมายเลขสอง
ตรงข้ามเธอ โจวหลางนั่งหมดแรงอยู่บนพื้น ความเจ็บปวดรุนแรงบริเวณท้องน้อยทำให้หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น แต่สิ่งที่เขาใส่ใจมากกว่าคือความภาคภูมิใจในใจที่พังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี
เขาแพ้แล้ว
แพ้อย่างหมดรูป