บทที่ 252 เกาข่ายยอมรับฝีมืออย่างหมดใจ

บทที่ 252 เกาข่ายยอมรับฝีมืออย่างหมดใจ

ตาเฒ่าซุนกับเกาข่ายขยับเข้าไปใกล้ ฟังจนตกตะลึงอ้าปากค้าง

พวกเขามองเห็นเพียงความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้าม แต่ซูถังเพียงมองไม่กี่ครั้งก็วิเคราะห์อีกฝ่ายได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แถมยังคิดวิธีรับมือออกมาได้อย่างรวดเร็ว!

ซูอันมองทั้งสองคน

"เป้าหมายของเราไม่ใช่การเหนือกว่าพวกเขาในทุกด้าน แต่เป็นการสร้าง 'ความได้เปรียบที่ไม่สมมาตร' ในด้านประสิทธิภาพบางอย่าง"

"เราไม่จำเป็นต้องมีลำกล้องใหญ่กว่าพวกเขา ขอเพียงยิงได้แม่นกว่า และปืนขัดข้องน้อยกว่าก็พอ"

"ในสนามรบจริง ปืนที่ยิงได้อย่างเสถียรและยิงไปตรงไหนก็ถูกตรงนั้น คือปืนที่ดีที่สุด! ถ้าทำให้คนในค่ายของเราเกินครึ่งมีปืนแบบนี้ใช้คนละกระบอกได้ ด้วยความสามารถของค่ายเรา รับรองว่าไม่มีทางตกเป็นรองแน่นอน"