กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 225 เพื่อนร่วมทีมกำลังจะมาถึงแล้ว
"ขอทางหน่อย ขอทางหน่อย..."
ฝูงชนที่เบียดเสียดกันอยู่แยกออกจากกันราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาผลักเปิดทางเดิน
ทหารหญิงสามคนเดินออกจากมุมที่ไม่สะดุดตาที่สุดบนยอดเขา ผ่านฝูงชนมาอย่างไม่รีบร้อน
คนที่เดินนำหน้าก็คือซูอัน
ใบหน้าของเธอไม่มีอารมณ์ใด ๆ ฝีเท้าสงบนิ่ง ชุดฝึกที่สวมอยู่ นอกจากชายเสื้อจะเปื้อนฝุ่นเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็นแล้ว ก็สะอาดเสียจนไม่น่าเชื่อ เมื่ออยู่ท่ามกลางผู้เข้ารับการฝึกที่ดูราวกับเพิ่งกลิ้งเกลือกในโคลนมา ทั้งยังมีคราบเลือดและสีกระสุนติดอยู่ตามตัว เธอจึงดูแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง