บทที่ 223 เฉียวหลินอับอายต่อหน้าคนทั้งค่าย

บทที่ 223 เฉียวหลินอับอายต่อหน้าคนทั้งค่าย

สายตาสะใจของผู้รอดชีวิต สายตาเห็นอกเห็นใจจากผู้ถูกคัดออกที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน รวมถึงสายตาของคนอีกมากมายที่อยากดูเรื่องสนุก ต่างจับจ้องมาที่เธอพร้อมกันในพริบตา

สายตาเหล่านั้นทำให้เฉียวหลินรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว แต่เวลานี้เธอไม่มีแก่ใจสนใจเรื่องพวกนั้นอีกแล้ว

เฉียวหลินยังไม่ยอมแพ้ เธอคว้าคอเสื้อของตู้จินซานแน่นราวกับกำลังคว้าความหวังสุดท้ายเอาไว้

"แล้ว... แล้วธงผืนอื่นของพวกเราล่ะ? ธงแดงหายไปก็ช่างมัน! พวกเราไม่ได้แย่งธงเหลืองหนึ่งผืนกับธงเขียวสี่ผืนมาจากคนอื่นด้วยหรือ? รวมกันก็ได้หกสิบคะแนน! หกสิบคะแนนนะ! มากพอให้พวกเราเบียดเข้าไปอยู่ในสามอันดับแรกแล้ว! ธงอยู่ไหน?!"

เมื่อตู้จินซานได้ยินคำถามนี้ สีหน้าก็ยิ่งย่ำแย่จนถึงขีดสุด เดิมทีเขาก็อัดอั้นไปด้วยความโกรธเพราะถูกคัดออกอยู่แล้ว พอถูกเฉียวหลินซักไซ้เช่นนี้ก็ทั้งโมโหและรู้สึกขายหน้า