กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 186 คนผิดกลับชิงฟ้องก่อน
สายตาของจางรั่วปิงกวาดผ่านใบหน้าของทุกคน คนที่ถูกเธอมองต่างหดคอลงตามสัญชาตญาณ ไม่กล้าสบตา และคิดอยู่ในใจว่าคราวนี้แย่แน่แล้ว
คนที่เมื่อครู่ยังตะลุมบอนกันจนผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ต่างรีบปล่อยมือจากกันแทบจะโดยอัตโนมัติ แล้วจัดเสื้อผ้าของตัวเองอย่างลนลาน
จากนั้นทุกคนก็ก้มหน้าลง ยืนเรียงแถวชิดกำแพงอย่างเรียบร้อย ราวกับเด็กประถมที่ถูกครูจับได้ว่ากำลังทะเลาะวิวาท แม้แต่ซูถังกับโจวจื้อฮุ่ยก็ไม่มีข้อยกเว้น
ห้องพักเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง น้ำเจิ่งนองทั่วพื้น และเศษถ้วยที่แตกกระจาย ล้วนบอกจางรั่วปิงอย่างชัดเจนว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นที่นี่
"ดีมาก"
ในที่สุดจางรั่วปิงก็เอ่ยปาก น้ำเสียงเย็นชา ไม่อาจฟังออกว่าโกรธหรือพอใจ
"เพิ่งเข้าค่ายวันแรกก็ร่วมกันทะเลาะวิวาทในห้องพัก พวกเธอทำให้ฉันมีหน้ามีตา ทำให้กองทัพมีหน้ามีตาเสียจริงนะ!"