บทที่ 185 สองฝ่ายตีกัน ส่วนฉันได้ประโยชน์!

บทที่ 185 สองฝ่ายตีกัน ส่วนฉันได้ประโยชน์!

ตำแหน่งเตียงในห้องพักสิบคน

ซุนเอ้อร์หนิวถูกตบจนมึนงงไปหมด ในหัวมีเสียงอื้ออึงราวกับแมลงวันนับร้อยตัวบินวนอยู่พร้อมกัน

เธอโกรธจนควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว

ตั้งแต่เล็กจนโตในเขตบ้านพักครอบครัวคนงานย่านอุตสาหกรรมเก่าทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซุนเอ้อร์หนิวไม่เคยแพ้ใครในการต่อสู้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการถูกตบหน้า! สำหรับเธอแล้ว นี่เป็นการดูหมิ่นที่ร้ายแรงยิ่งกว่าถูกถีบเสียอีก!

กลิ่นคาวเลือดคล้ายสนิมเหล็กเริ่มคละคลุ้งอยู่ในปาก

"เธอ... เธอกล้าตบฉันหรือ? พวกเธอ!... พวกเธออาศัยคนมากรุมรังแกฉันคนเดียว!"