บทที่ 177 จะใช้ทางลัดหรือวิ่งตามถนนใหญ่

บทที่ 177 จะใช้ทางลัดหรือวิ่งตามถนนใหญ่

ชายหนุ่มคนนั้นเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน ไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน

"ครูฝึกครับ! ผม... ผมแค่พักนิดเดียว! ผมยังวิ่งไหว! ทำไมถึงคัดผมออกล่ะครับ?"

ทหารใหม่ที่อยู่รอบข้างต่างมองมาด้วยความหวาดกลัว สายตาหลายสิบคู่จับจ้องครูฝึก เกิดอะไรขึ้นกันแน่? แค่เหนื่อยจนนั่งพักเท่านั้นเอง ถึงกับต้องไล่ออกเลยหรือ?

ครูฝึกมองเขาอย่างเย็นชาโดยไม่มีความรู้สึกใด ๆ ปรากฏในดวงตา

"เวลานักล่าออกล่าเหยื่อ จะหยุดพักหรือ? เวลานักล่าถูกไล่ล่า จะหยุดหอบหายใจหรือ? ไม่ เพราะการหยุดหมายถึงความตาย ทันทีที่เธอหยุด ความมุ่งมั่นของเธอก็ขาดสะบั้น คนที่สูญเสียความมุ่งมั่นไม่ใช่นักล่า แต่เป็นเหยื่อ ที่นี่ไม่ฝึกเหยื่อ"

ครูฝึกกวาดตามองผู้เข้ารับการฝึกที่ใบหน้าซีดเผือดอยู่รอบด้าน