บทที่ 169 ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่อหน้าครูฝึกที่น่ากลัวราวกับพญายม

บทที่ 169 ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่อหน้าครูฝึกที่น่ากลัวราวกับพญายม

ในชั่วขณะนั้น ความดุดันและความเย็นชาทั้งหมดบนใบหน้าเขาราวกับละลายหายไป

แม้แต่รอยแผลเป็นอันน่ากลัวก็เหมือนจะดูน่ากลัวน้อยลง เพราะกล้ามเนื้อบนใบหน้าผ่อนคลายลง

ทุกคนกลั้นหายใจ แม้แต่เสียงลมก็ดูเหมือนจะเบาลง

ลานฝึกเงียบสนิท

จากนั้นรอยแผลเป็นอันน่ากลัวบนใบหน้าเหลยควนก็ขยับเล็กน้อย ใบหน้าที่เย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็งมาโดยตลอดของเขา กลับปรากฏความ... อ่อนโยนขึ้นมาอย่างนั้นหรือ?

"อืม กลิ่นนี้แหละ"

แม้แต่น้ำเสียงของเขาก็ยังอ่อนลงเล็กน้อย กระทั่งเจือความรู้สึกคิดถึงอดีตอย่างเลือนราง ก่อนพูดเบา ๆ ว่า

"ตรามิตรภาพ กลิ่นดอกมะลิ เมื่อก่อนภรรยาของฉัน... ก็ชอบใช้ยี่ห้อนี้มากที่สุด เธอบอกว่าพอทาในฤดูหนาว มือก็จะไม่แตก"

"เธอชื่ออะไร?"