กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 168 กฎระเบียบเป็นสิ่งตายตัว แต่คนปรับเปลี่ยนได้
เฉียวหลินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองครูฝึกหญิงอายุน้อยคนนั้น แล้วพูดเสียงดังว่า
"ฉันรู้ว่ากองทัพมีระเบียบวินัย ห้ามนำของใช้ส่วนตัวเข้ามา แต่ครีมบำรุงผิวกระปุกนี้ ฉันไม่ได้เตรียมมาเพื่อตัวเองค่ะ"
น้ำเสียงของเธอใสกังวาน แฝงความจริงใจที่จงใจฝึกฝนมาให้พอเหมาะพอดี
เธอตั้งใจหยุดพูดครู่หนึ่ง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงกวาดมองทหารหญิงคนอื่นในแถวอย่างแนบเนียน เธอชอบความรู้สึกที่ทุกคนจับตามองเช่นนี้มาก ราวกับตัวเองเกิดมาเพื่อเป็นจุดสนใจของทุกคน