กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 135 ฉินเหย่หึงจนแทบทนไม่ไหวแล้ว
ขณะพูด เจียงซวี่ไป๋ก็ยื่นมือออกมาตรงหน้าซูถังอย่างกะทันหัน แบฝ่ามือให้เธอเห็น มือนั้นสะอาด นิ้วเรียวยาว ข้อนิ้วเด่นชัด
"มีบางอย่างที่พูดออกมาไม่สะดวก ฉันจะส่งข้อมูลให้เธอโดยตรง"
เขาส่งสัญญาณให้ซูถังวางมือลงบนมือของเขา
ซูถังมองฝ่ามือที่แบอยู่ตรงหน้าแล้วลังเล เธอไม่จำเป็นต้องหันกลับไปมองด้วยซ้ำ ก็สัมผัสได้ถึงสายตาจากระยะสิบกว่าเมตรที่แทบจะทำให้อากาศลุกเป็นไฟ
เจียงซวี่ไป๋มองออกว่าเธอกำลังลังเล เขาเหลือบมองฉินเหย่ที่ยืนแผ่บรรยากาศกดดันอยู่ไม่ไกลอย่างไม่ตั้งใจนัก ก่อนมองสีหน้าลำบากใจของซูถัง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"ทำไมล่ะ?"