กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 96 เสียงจากคลื่นวิทยุดุจเสียงสวรรค์ กองบัญชาการเขตทหารเร่งส่งกำลังช่วยเหลือ
ภายในบ้านหิน ทุกคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ดวงตาหลายสิบคู่จับจ้องวิทยุสื่อสารเก่า ๆ เครื่องนั้นแน่นิ่งราวกับถูกแม่เหล็กดูดเอาไว้
แม้แต่พายุหิมะด้านนอกก็ดูเหมือนจะเบาลง เหลือเพียงเสียงซ่า ๆ จากกระแสไฟฟ้าในวิทยุสื่อสารที่ดังอยู่ไม่หยุด ทำให้ทุกคนทั้งร้อนใจและทรมานกับการรอคอย
เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละวินาที เปลวไฟแห่งความหวังดูเหมือนกำลังถูกลมหนาวพัดจนใกล้จะดับลงอีกครั้ง
ขณะที่ชายหนุ่มชาวทิเบตคนหนึ่งกำลังจะถอนหายใจอย่างอดไม่ได้
ทันใดนั้น!